အဆိပ္သင့္ဒဏ္ရာမိုင္တိုင္မ်ား

မီးေတာက္တစ္ခုရဲ႕ ေအးျမျခင္း
ခ်စ္ျခင္းတရားထဲမွာပဲ႐ွိတယ္...
အျပစ္ကင္းတဲ့ေကာင္းကင္
မိုးမင္းကဥာဏ္ဆင္ေတာ့
စေတးကာ သက္ဆင္းခဲ့ရေပါ့
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ေရစက္မ်ား.......

အိပ္မက္ၾကားကေလွာင္ရီသံ
ေနျခည္ျခံရံ မနက္ခင္း
သတိရျခင္းေတးေပၚမွာ
ငါက အဆိုေတာ္လုပ္ခ်င္သူ......

အခ်ိဳးေတြေျပာင္းေပမဲ့
ငါဆြဲလိုက္တဲ့ ဖဲခ်ပ္ေတြမွာ
ကံဆိုးမႈေတြပါေနသလား
ကိုးၿမွီးမွာ ငါက ဘူၾကီးျဖစ္ေနတယ္.......

ဆူေနတဲ့ေရေႏြအိုးထဲ
အပူေတြထပ္ေရာလိုက္ပါေတာ့
အယ္ကိုေဟာေတြထပ္ေရာလိုက္မွေတာ့
နဂုိကမွျပာျဖစ္ေနတဲ့ ငါ
ဒီကမၻာမွာ ဘာမွမ႐ွိေတာ့ဘူး......

အလပၸာယ္ဆရာရဲ႕ျပပြဲမွာ
ငါက ေျမြေနရာေပါ့
ေျဖေဖ်ာ္ယံုသာမက
အစြယ္ပါခ်ိဳးခံရေသးတယ္
ပေလြသံကိုငါမုန္းတယ္.......

မရဏမင္းကိုစစ္ခင္းခ်င္တဲ့ ငါ
ဒီကမၻာမွာ လူမိုက္လား
႐ႈ႐ႈိက္လိုက္တဲ့ ေလထုထဲမွာ
မင္းအခ်စ္တို႕ စုေနပါေစ.....

ကံၾကမၼာလား ဒဏ္ရာလား
ေဗဒင္ဆရာကို ငါမေၾကာက္ဘူး
မွန္ရာကိုသစၥာ ျပဳရရင္
ငါအခုေနခ်င္တယ္
မင္းရင္ခြင္မွာေပါ့..........

ၿဖိဳးငယ္

ဟာကြက္

အာဒံလား ဧ၀လား
ပန္းသီးလား နံ႐ုိးလား
ဖ်ားနာျခင္းလား
ငါမသိပါဘူး
အခ်စ္ကိုသူတို႕က စခဲ့တယ္တဲ့
ငါဘယ္လိုယံုရမလဲ
ငါက အာဒံမွ မဟုတ္တာ...

ကမာၻေက်ာ္ပညာ႐ွင္ေတြကိုသနားတယ္
စူးစမ္း႐ွာေဖြသူေတြကိုဂ႐ုဏာသက္မိတယ္
ကမာၻေက်ာ္စာေရးဆရာေတြကိုအားမရဘူး
အခ်စ္ဆိုတာကိုမွ ေဖာ္ထုတ္မျပႏုိင္တာကို....

အခ်စ္ဆိုတာကို ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ရင္
ႏုိဘယ္ဆုပဲေပးမလားမသိဘူး
ေသခ်ာပါတယ္
အဲဒီဆုကို သိမ္းထားလိုက္ေတာ့
ကမာၻႀကီးမ႐ွိေတာ့တဲ့အထိေပါ့....

ၿဖိဳးငယ္

တစ္ခ်ိန္က ရက္စြဲ

သူရိန္က အာဏာျပ
မိုးမင္းကခ၀ါခ်ခ်ိန္
နတ္သမီးေလးတစ္ပါး
ငါ့အနားကိုေရာက္လာတယ္
စက္ဘီးေလးနဲ႕ေပါ့...

အေတြးထဲမွာေဖ်ာက္ဖ်က္မရဘူး
စေတြ႕တဲ့ေန႕ကိုေပါ့
မေတြ႕တာၾကာေပမဲ့
ငါ့ရင္ထဲေမ့မရဘူး
မေန႕ကလိုပါပဲ...

ေတြ႕စကမင္းေျပာတဲ့စကား
ငါ့နားထဲအလြန္ခ်ိဳ
ဆည္းလည္းလိုအသံေလးနဲ႕
မာယာမဲ့ဟန္ေတြက
ကေလးဆန္ေနေသးတယ္....

ေတြ႕မယ္မွမၾကံေသး
ေ၀းဖို႕ရန္ကံေတြက
အေၾကာင္းေတြဖန္လာေတာ့
ငါ့ရင္ထဲေျဗာင္းဆန္ခဲ့
ေတာင္းပန္ပါတယ္မိန္းကေလးရယ္.....

ၿဖိဳးငယ္