မျမင္ႏိုင္ေသာၾကမၼာထဲမွ ျမင္ႏုိင္ေသာအလြမ္းမ်ား

ၾကယ္ေတြက ေျခစံုကန္ၿပီး
လမင္းကို နံရံစီ ပစ္ေပါက္တဲ့ညမွာ
အိပ္မက္က ငါ့ကိုေျပာတယ္
ရင္ခုန္သံတစ္ခ်က္နဲ႕ကမၻာပတ္ဖို႕
ခါးသက္သက္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္အျပင္
ခ်စ္သူကမ္းတဲ့ လက္တစ္ဖက္
သင္းပ်ံ႕တဲ့ ရနံ႔တစ္စံု
ငါ့ေ႐ွ႕မွာ ေျခစံုပစ္ဝင္လုိ႕
ငါ့မနက္ခင္းေတြကို ႏိုးၾကြေစမယ္တဲ့ ....

တန္ခိုးျပေနသလား
မိုးက်ေနသလား
မ႐ိုးမရြစိတ္အစဥ္
ႏွလံုးသာေရဒါမွာ ခ်စ္သူကိုျမင္တယ္
သခင္ေပ်ာက္တဲ့ ညမို႕
အိမ္ေပါက္ဝ က ေခြးကေလးကို သနားတယ္ ....

ဆြတ္ပ်ံ႕မႈေတြ႐ုပ္လံုးၾကြလာတဲ့ေနာက္
ရင္တစ္ခုလံုးမွာ ဂေယာင္ဂယွက္
အေႏွာင့္အယွက္ ေပးတဲ့ ေလနတ္ဆိုး
ေၾကြပ်က္ညိႈးေနတဲ့ ရာသီအို
ဒီအခ်ိန္ ဆိုေနၾကသီခ်င္း
ျပိဳက်ရင္း ျပိဳက်ရင္း ရင္ထဲမွာ ေအာင့္သက္သက္
ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ကမွ
ေရႊလင္ပန္းနဲ႕ထမင္းဆီဆမ္း
ဖိုးလမင္းဆီက ေတာင္းရမ္းခြင့္ရွိပါေသးတယ္ ....

အရာရာဟာ မႈန္ဝါးဝါးဆိုေပမဲ့
အခ်ိန္ေတြသာ ကုန္ကုန္သြားတယ္
ဘယ္ပံု ဘယ္မ်ိဳး ကံၾကမၼာက ယိုးမယ္မသိလည္း
ရင္ထဲမွာ အခ်စ္ေတြက တိုးတိုးလာတယ္
အေကာင္း အဆိုးကို ဘဝနဲ႕ ေလာင္းေၾကးထပ္တဲ့ပြဲမွာ
အခ်စ္ဆိုတာ အေရးပါဆံုးပဲ ...

မေတြးပဲလည္း မေနႏိုင္
မေဆြးပဲလည္း မေနႏိုင္
ေဝးပဲေဝးႏိုင္လြန္းတဲ့ ဘဝမွာလဲ
ေတြးမိႈင္ ေငးငိုက္ေနတာကို
ေဘးထိုင္ၿပီး အျပစ္မေျပာၾကပါနဲ႕
သင္တို႕ေရာ ခ်စ္တက္ၾကတယ္မဟုတ္လား
အျမစ္ျဖတ္ရ ခက္တဲ့အမ်ိဳးထဲမွာ
အလြမ္းကိုေရာ ေဘးဖယ္ထားသင့္ပါ့မလား .....

ဒ႑ာရီပံုျပင္ေတြထဲကလို
ေမွာ္ဝင္တဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႕စံခ်ိန္တင္ၿပီးမွ
လြမ္းခြဲစာတန္းထိုး
ရင္ကြဲေအာင္ အျဖစ္ေတြမဆိုးခ်င္ဘူး
ငါ့တို႕ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္ကို
ဘယ္သူမွ ေမာ္ကြန္းတင္ ကဗ်ည္းမထိုးရင္ေနပါ
နင္နဲ႕ငါ ႐ိုး႐ိုးေလးပဲ တစ္သက္လံုးေနခ်င္တာ ...

တိမ္ညိဳရာသီေတြ လြန္ရင္
ၾကမၼာဆိုးေတြ ႏွင္ဖို႕
ရင္ခြင္ႏွစ္ခုကိုေပါင္းစပ္
တစ္စက္စက္က်ေနတဲ့ အလြမ္းေတြကို
လက္ႏွစ္ခုနဲ႕ လွမ္းရပ္ဖို႕
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ အနမ္းခ်ပ္တို႕ကို
ငါ့အတြက္ပဲ သိမ္းထားပါ ခ်စ္သူ ....

ဒီလိုနဲ႕ပဲ
ဂ်ိဳကာေတြကိုင္ကိုင္ၿပီး မေဒါင္းေသးတဲ့ဘဝမွာ
ကံၾကမၼာကေပးတဲ့ ပစ္ဖဲ တစ္ခ်က္ကို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ ေစာင့္
ေရာက္ေရာက္လာတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ပဲ
ငါေလ ....
နင့္ကိုတမ္းတေနရတုန္းပါပဲ ....

ၿဖိဳးငယ္