ဒီဇင္ဘာအလြမ္း - ၆

အၿမဲမျပတ္
မအားလပ္လည္း
သံေယာဇဥ္ရယ္
အျမစ္တြယ္လို႕
ဒီဇင္ဘာငယ္
ဒီေဆာင္းလည္မွာ
ဒီေမာင္တစ္ေယာက္
ေျခရာေဖ်ာက္လည္း
ႏွင္းတို႕ေနာက္က
ကပ္တြယ္ဆဲမို႕
ရင္ထဲဖယ္ခြာ ခဲလွ၏ ။....

ၿဖိဳးငယ္

ေနၾကာ႐ိုင္းတို႕ပြင့္တဲ့ေန႕

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ .. ေၾကျငာေလးတစ္ခုေလာက္ထည့္ခ်င္လို႕ပါ ... ဒီေန႕ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႕ဟာ .. ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဘ၀မွာ မေမ့ႏိုင္ေန႕ေလးေတြထဲက တစ္ေန႕ဆိုရင္လည္း မမွားႏိုင္ပါဘူး ..
အဲဒီလို အမွတ္တရ ေန႕ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ညီအကိုေတြ စုေ၀းတိုင္ပင္ထားတဲ့အတိုင္း အမွတ္တရ တစ္ခု
ကို ထပ္မံ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ႏိုင္ပါၿပီ ... ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ရင္ထဲက အႏုပညာ သက္သက္ ေလးေတြကို
မွ်ေ၀ခံစားေစခ်င္တဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေလးနဲ႕ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ ေနၾကာ႐ိုင္း တို႕ ဒီေန႕ ၀င့္၀င့္စြားစြား
ပြင့္လန္းလာခဲ့ပါၿပီ .. စာေပ အႏုပညာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလည္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္ ..
ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနၾကာ႐ိုင္း ဆီသို႕ လာေရာက္ဖတ္႐ႈ႕ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ခံစားၾကပါဦးလို႕ ဖတ္ေခၚရင္း ....

ျမဴႏွင္းေဆာင္းမွာေႂကြေလသည္....

ငါ့ႏွလံုးသားေဆးထိတယ္
ဘာေတြျဖစ္မွန္းမသိခဲ့ဘူး
ရင္ခြင္ထဲက ဆည္းလည္း
အသည္းအမည္း မဟုတ္တဲ့ ေလညင္းထိုး
သူမရဲ႕ တန္ခိုးေတြေၾကာင့္
တိုးတိုးေလးျမည္သြားတယ္....
--------------------- ။ --------------------

“ အဲလူၾကီးကလည္း ဘာမွန္းမသိဘူး......ေစာေစာကေတာ့မေျပာဘူး..ဟြန္း …..”
“ ဟာ အခုမွေတြ႕လို႕ ေစတနာနဲ႕ လာေျပာတာကို ရန္ေတြ႕တယ္.. ေစတနာကို
ေစာ္ကားတယ္..ေတာ္ၿပီကြာ….Feel ျဖစ္တယ္..သြားမယ္…”
“ အာ…အဲလိုေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး….”
---------------------- ။ ----------------------

( ၁ )

၀ႆန္ကာလမို႕ မိုးတို႕က တဖြဲဖြဲ ရြာေနေသးသည္ ။ မသည္းပဲ ဖြဲေနရတဲ့ မိုးက တာ၀န္အရ
လည္ေနရေသာ နာရီလက္တံၾကီးႏွယ္ ပ်င္းအိႏြဲ႕ေပ်ာင္း သာယာဖြယ္မေကာင္းလွ ။ မိုးေႏွာင္းေတာ့ေပမို႕ အားေလ်ာ့တဲ့
အဖိုးအိုသဖြယ္ တန္ခိုးတို႕ျပယ္စျပဳေနေလၿပီ….။ မိုးတို႕က ၾကည့္ေနရင္းႏွင့္ပင္ အစြမ္းတို႕ ကုန္သြားေလၿပီ…။
“ ေဟ့ေကာင္ အာကာ…ဘာေတြ ကသိုဏ္း႐ႈ႕ေနတာလဲကြ….”
အသံလာရာဆီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမိုးယံ….။
“ ေအး…ပ်င္းေနတာကြ..ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး…..”
“သိေနတယ္ေလ…..ဒိုးၾကမယ္”
“ဘယ္ကိုလဲ”
“ ၿမိဳ႕ထဲ စက္ဘီးစီးထြက္မယ္ေလကြာ….လန္းသြားေအာင္ေပါ့…..”
“အင္း …. ေကာင္းသားပဲ……..”
ဒါမ်ိဳးဆိုလ်င္ မိုးယံႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ၂ ခါ အေဖာ္မညိွရ….။ မိုးယံက ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း….ညီအကိုလိုပင္…။
ႏွစ္ေယာက္သား စက္ဘီးကိုယ္စီႏွင့္ …… ။
“ေစာေစာက မိုးရြာတယ္…အခုက်ေတာ့ ေနက ျပန္ထြက္လာတယ္…..စိတ္ပ်က္ဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ…”
မိုးယံက မေက်မနပ္ ညီးတြားသည္..။
“ မင္းကလည္းကြာ..အဲဒါေကာင္းတာေပါ့….မိုးရြာၿပီးစ ေနထြက္ေတာ့ ေစာေစာက မိုးရြာလို႕
တင္ေနတဲ့ မိုးစက္အေငြ႕အသက္ေလးေတြက ေနေရာင္ေအာက္မွာ လက္လက္ လက္လက္ နဲ႕ ဘယ္ေလာက္လွလဲ..”
“ ဟုတ္ပါၿပီကြာ….မင္းက ကဗ်ာ ဆရာ ဆိုေတာ့ ခံစားတက္မွာေပါ့ ”
“ဟာ… မဆိုင္ဘူးကြ … ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလာက ၾကီးရဲ႕ အလွတရားကို ျမင္ေအာင္
ၾကည့္တက္ရင္ ျမင္တာပဲေလကြာ …. ကဗ်ာဆရာမွာ အသဲႏွလံုး တစ္ခု အပိုမပါ ပါဘူးကြာ ….”
“ဟုတ္ပါတယ္ အာကာရယ္ …. ကဗ်ာဆရာနဲ႕ စကားၿပိဳင္ေျပာမိတာကိုက
ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမွားတာပါ ”
မိုးယံက ရယ္ရယ္ေမာေမာ ႏွင့္ ေျပာသည္ ။
“ ေအး … ေစာေစာစီးစီး တည္းက သိသင့္တယ္ … ေနဦး မွားေနတာ တစ္ခု ႐ွိေသးတယ္ ..
ငါက ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ဘူးကြ … ကဗ်ာသမား …. ကဗ်ာကို ၀ါသနာပါလို႕ ျမတ္ႏိုးလို႕ ေရးတယ္ .. ဖတ္တယ္..
အဲဒါ ကဗ်ာ၀ါသနာအိုး .. အဲ .. ဒါမွမဟုတ္ရင္ ကဗ်ာသမား လို႕ပဲ ေခၚလို႕ရတယ္ … ကဗ်ာဆရာ မျဖစ္ေသးဘူး …
႐ွင္းၿပီလား …”
ကၽြန္ေတာ္က ဆရာၾကီးေလသံႏွင့္ ႐ွင္းျပေသာ္လည္း စိတ္ပ်က္ေနေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ မိုးယံက
“ ဟာ… ေတာ္ပါၿပီ ဆရာသမားရယ္ .. ရႈပ္ေနတာပဲ .. ဘာေတြမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး ….”
“ ဟား … ဟား .. ဟာ း…”
စကားတစ္ေျပာေျပာႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ ဘီးဦးတည့္ရာ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းလာေသာ ငွက္ကေလးမ်ား သဖြယ္
ေပါ့ပါး ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ ။ .. ဒါက အလုပ္မ႐ွိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ လုပ္ေနက် စိတ္အပန္းေျဖမႈတစ္ခုပင္..
“ အကို ”
႐ုတ္တရက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ လာေသာ သူရိန္၏ အသံ …
“ လြင္ေအာင္ ကိုေတြ႕မိေသးလား အကိုတို႕ ”
“အင္း …. မေတြ႕မိဘူး … ဘာကိစၥေတြ အေရးၾကီးေနတာလဲ ရန္ႏိုင္ ”
“ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ … ဒီမွာေလ … ကၽြန္ေတာ့္ကို အပူကပ္ၿပီး လိုက္႐ွာခိုင္းေနတာ …
ေတြ႕ရင္လည္း ေျပာပါဦးဗ်ာ …”
သူရိန္က ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ေမးေငါ့ ျပလိုက္ေသာ ေနရာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ကယ္ရီယာ ေနာက္မွာ ဂ်စ္ကန္ကန္
စတိုင္ေလးနဲ႕ ဖန္စီက်သည္ဟု ထင္ရေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ … ေပကပ္ကပ္ ပံုစံေလးႏွင့္ ျပန္ၾကည့္သည္ ။

ဒီမွာ ဆက္လွ်က္အားေပးပါဦးဗ်ာ .....

ၿဖိဳးငယ္

ငါတို႕ဆီမွာ ေခါင္းတစ္လံုးစီ ထပ္ထြက္တဲ့ေန႕

ဤကဗ်ာျဖင့္ အမွတ္စဥ္ ( ၄၇ )မွ အရာ႐ွိမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳပါသည္ ။ ။ ။
အျမီး႐ွည္ေခါင္းထြက္ဖို႕
ေလာကဓါတ္ ၀န္းက်င္မွာ
ပုထုဇဥ္ လူသားတို႕
မရပ္မနား အားထုတ္ၾကရင္း
သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ …
ဒီေန႕ ငါတို႕ဆီမွာ ေခါင္းတစ္လံုးစီ ထပ္ထြက္ၾကၿပီ …

မပ်က္တမ္း အသံုးခ်ေနရတဲ့ ဦးေႏွာက္
တစ္ေတာက္္ေတာက္ က်ခဲ့ရတဲ့ ေခၽြးေတြ
အေ၀းမွာ ေနရတဲ့ ဒုကၡ
ရင္းႏွီးမႈ အနႏ ၱ
ေပးဆပ္မႈေတြနဲ႕မွ
ရ႐ွိလာတဲ့ အက်ိဳးဆက္
ငါတို႕ေတြ တန္ဖိုးထားတက္ရမယ္ ….

ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ၁၇ ရက္
ငါတို႔ရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ အမွတ္တရ
အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို ေနာက္ျပန္ေတြး
လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္တုန္းကလည္း
ငါတို႕ရဲ႕ အေသြးအသားထဲမွာ
သမိုင္းေတြ စ ေရးေပးခဲ့ေသးတယ္ ….

အေျပာလြယ္သေလာက္ အေနခက္တဲ့
ေလာကရဲ႕ တိုက္ခ်က္ တိုက္ကြက္ေတြၾကား
အေနအစား တက္ေအာင္ လႈပ္႐ွား
မွားသြားတာေတြ ႐ွိသလို
မွန္ထားတာေတြလည္း ႐ွိတယ္
ငါတို႕ အသိတရား ထဲမွာ
ထာ၀ရ သိထားရမွာက
ပုခံုးေပၚက ၀န္
ေက်ပြန္ေအာင္ ျပင္ဆင္ဖို႕ပဲ …

ငါတုိ႕အျမင္ထဲမွာ
၄၇ ရဲ႕ဂုဏ္အင္ေတြ တစ္ပံုတစ္ပင္
အကုန္အစင္ ေျပာရရင္
ပံုျပင္မဟုတ္တဲ့ အတိတ္သမိုင္းမွာ
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပဲေျပာေျပာ …
ေဟာ .. ၾကည့္လိုက္ …
ငါတို႕ေတြ ကြန္းခိုခဲ့တဲ့
စစ္တကၠသိုလ္ ကၽြန္းညိဳၾကီးမွာ
စည္းလံုးမႈေတြ ပိုခဲ့ၾကတယ္ ……

အနာဂါတ္လမ္း ခ်ိဳေစဖို႕
တို႕ညီအကိုေတြ ေပါင္းစုစြမ္းနဲ႕
ႏိုင္ငံတစ္၀မ္း ေအးခ်မ္းေစမယ္
၄၇ ရဲ႕ပန္းေတြ လႈိင္လႈိင္ပြင့္လို႕
ႏိုင္ငံတင့္ ျငိမ္းခ်မ္းဖို႕
မေသြတမ္းေပါ့
သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ….
ငါတို႕ ကမ္းလက္ေတြ
ထာ၀ရ လွမ္းဆက္ထားၾကပါစို႕ …..

ၿဖိဳးငယ္

ဒီဇင္ဘာအလြမ္း - ၅

ဒီဇင္ဘာေရ ...
လြမ္းေရးထက္ ၀မ္းေရး မခက္ေပမဲ့
စာေမးပြဲေတြ ဆက္ေနတယ္ ...
( ဒါေပမဲ့လည္း ... )
အလွမ္းေ၀းတဲ့ ပန္းကေလးအတြက္
လြမ္းေတးကို အခန္းေလးထဲမွာဆို
ငိုေနတဲ့ ႏွင္းေတြကိုေငး
( ကၽြန္ေတာ္ေလ ..... )
ကမၻာတစ္ျခမ္းက ခ်စ္သူအေၾကာင္းပဲ ေတြးေနမိတယ္ .....

ဒီဇင္ဘာအလြမ္း - ၄

တစ္ခန္းရပ္ ျပဇာတ္တစ္ခုလား
အလြမ္းရဲ႕ ျပကြက္တစ္ခုလား
အခ်မ္းရဲ႕ မ်က္လွည့္တစ္ခုလား
လြမ္းနာေတြ စုေနတဲ့လူမမာ တစ္ေယာက္လို႕
ဘယ္ဆရာ ဘယ္ေဆးမွ ကယ္စရာ ေ၀းလို႕
သူတို႕ေတြ လက္မိႈင္ေငး ေနၾကၿပီ ...
တစ္ကယ္ပါ ဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ္ေလ
အေ၀းက ခ်စ္သူအတြက္ပဲ ရင္ေလးမိပါတယ္ .....


ၿဖိဳးငယ္

ဒီဇင္ဘာအလြမ္း - ၃

ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ ရာသီက
ဒီဌာနီမွာ ႏွင္းမက်ဘူး ....
ႏွင္းမခ မေပမဲ့
လမ္းမထက္မွာ အခ်မ္းဓါတ္ေလးနဲ႕မို႕
အလြမ္းဖက္မိပါတယ္
ဒီဇင္ဘာရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေရ ...
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က လြန္ပါသေလာ ....

ၿဖိဳးငယ္

ဒီဇင္ဘာ အလြမ္း - ၂

အငဲက တစ္လွည့္
ေမစပယ္ညိဳက တစ္ခါ
အာဇာနည္က တစ္မ်ိဳး
လင္းနစ္က တစ္ဖံု
ပညာစံု တန္ခိုးျပၾကတာ
ႏွင္းမပါတဲ့ ဒီဇင္ဘာမွာေတာင္
ငါ့ရင္မွာ ဟာတာတာ ျဖစ္ေနရဲ႕ ....

ဒီဇင္ဘာေရ ...
လူေတြက ေမးၾကတယ္
မင္းေရာက္တဲ့ အခါ
ဘာေၾကာင့္မ်ားလြမ္းၾကလဲတဲ့
ငါ့ဘယ္လိုေျဖရမလဲကြာ .....



ၿဖိဳးငယ္