Friday, June 26, 2009

ေအးေစေသာေရ ... ေက်ေစေသာအၿပံဳး

5 comments


စိတ္ေကာက္ၾကတဲ့
ႏွာေစးေခ်ာင္းဆုိးေန႕ရက္မ်ားမွာ
အနာနဲ႕ေဆး တည့္
လွည့္ျပန္ခဲ့ရတဲ့
မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ရင္ခြင္ဆီမွာ
အတိတ္ေတြကို Exp .. date ဖတ္
စြဲခ်က္ေတြနဲ႕ ၊ ပစၥဳပၸန္မွာ ယိမ္းထိုး
ဒါဆို ...
အနာဂတ္ကို ပလာစတာကပ္ထားရမွာလား
ခၽြဲပိုတာဆိုး ၊ ျပန္ေခ်ာ့ခ က ဆယ္ဆတိုးတယ္
ညိဳတုိတုိ မ်က္ႏွာထားနဲ႕
အူဝဲေလးလို ငိုလိုက္ခ်င္တယ္
ကေလးကလားလို႕ ဇီးျပားေကၽြးေနမွာ စိုးရျပန္ေတာ့
မာန္ဘဝင္က အင္တင္တင္ရယ္နဲ႕
ကိုးျဖာေသာ သဲတစ္ဝက္ခြဲလို႕
မာယာလက္တစ္ဆစ္နဲ႕ မူေနရတဲ့အျဖစ္က
အခ်ိန္မွန္ ဖုန္းသံျမည္လာရင္ေတာ့
သံုးလြန္းတင္တဲ့ မာနၾကိဳး ျပတ္
ပီတိေရာစြက္ အသံထြက္က
ဟယ္လို “ ေမာင္ ” လားတဲ့
ဒါေၾကာင့္ေပါ့
( တစ္ခါတစ္ရံ ) အခ်စ္ဆိုတာ
ဘာမွန္းမသိတဲ့
“ What ?? ” ေတြခ်ည္းပဲေလ ... ။

P.S ==> ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ္ေရးတာမဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ ။

Monday, June 22, 2009

သက္ဆိုင္သူ ... သို႕

6 comments


အခ်စ္ကုိ မူပိုင္ခြင့္တင္ၿပီး
ငါ .. မင္းကို မခ်ဳပ္ေႏွာင္ခ်င္ဘူး
ဒါေပမဲ့ ...
ႏိုဗယ္ဆုရေလာက္ေအာင္လည္း
ငါ ... မလြမ္းခ်င္ဘူး
အခ်စ္ဟာ
ပန္းသီးတစ္လံုးလို
လြယ္လြယ္နဲ႕ ဝါးစားလို႕ရခဲ့ရင္ေတာ့
ငါ့ရင္ထဲက
ေႏွာင္ၾကိဳးအစ အန ေတြနဲ႕
သံေယာဇဥ္ မေက်လည္မႈေလးေတြကို
ေခ်ဖ်က္ႏိုင္မွာပါ
မင္းသိရဲ႕လား
ကမၻာဦးအစက အာဒံနဲ႕ဧဝ
ပန္းသီးတစ္လံုးေၾကာင့္
သမုဒ.ႏြံထဲ ညြတ္ဆင္းခဲ့ရတယ္ေလ
ငါ လည္း လူထဲကလူပဲေလ
ဘယ္မွာ မခ်စ္တက္ပဲေနပါ့မလဲ
ေရွး႐ိုးအစ ပညတ္ထားတဲ့
သဘာဝကရွိေလေတာ့
ဂြက်လွတဲ့ အေတြးေတြနဲ႕
အိပ္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ညေတြမွာ
တိတ္တခိုး မ်က္ရည္မိုးတိုကနဲ႕
ႏွလံုးသားက ထြက္ေပါက္ရွာေနရတယ္
ခံစားခ်က္က ႏြမ္းနယ္လာတဲ့အခါ
မွီႏြဲရာ ပခံုးတစ္ဖက္က
မင္းထဲမွာပဲရွိေနေစခ်င္တယ္
ငါ .. ေျပာျပလို႕ရႏိုင္ခဲ့ရင္
မင္းကလည္း သိေနမယ္ဆို
မ်က္ဝန္းရိပ္မွာ
မထင္မရွားနဲ႕ ဖြင့္ဟခဲ့တဲ့
ရင္ခုန္သံ တစ္ပိုင္းတစ္စကို
မင္းႏွလံုးသားမွာ လွည့္ဖ်ားမႈ
ကင္းစင္ေနမယ္ဆို
နားလည္ႏိုင္မွာပါေနာ္ ..။

P. S ==> ဒီကဗ်ာေလးကလည္း ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာ မဟုတ္ပါဘူး ..
တစ္ေယာက္ေသာသူက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေပးပို႕ထားတာပါ ..

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေမးပြဲေတြနဲ႕ မအားလို႕ မေရးႏုိင္ျဖစ္ေနတာ ။
အခုေတာ့ ဒါေလးကိုပဲ အားေပးသြားၾကပါဦးဗ်ာ .. ေနာက္တစ္ပုဒ္လည္း
လာပါဦးမယ္ ။
အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။



Sunday, June 7, 2009

အလြမ္းေႏြ

11 comments


အလြမ္းဆိုတာ
ခူးယူစားသံုးလို႕ေကာင္းတဲ့ အရာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိခဲ့ရင္
လမင္းေရ ...
နင့္မ်က္ႏွာကို ခဏ၀ွက္ေပးထားသင့္တယ္ ...

သတိရျခင္းဆိုတာ
ဖက္လွဲတကင္း ေပါင္းသင္းလို႕ေကာင္းတဲ့အရာမဟုတ္မွန္း သိခဲ့ရင္
ေလညင္းေရ ...
ငါေရွ႕ကမင္း ေကြကြင္းသြားသင့္တယ္ ...

အခုေတာ့လည္း
လမင္းကသာ
ေလညင္းကသင္း
ငါ့ရင္တြင္းမွာလည္း အေမွာင္ထူေနၿပီ ...

ဗေလာင္ဘယ္လိုပဲဆူဆူ
မေရွာင္လိုလို႕ အတင္းတိုး၀င္ခဲ့မွေတာ့
သန္းေခါင္ေက်ာ္ မိုးလင္းလဲ
အဲဒီအလြမ္းသီခ်င္ ဘယ္ပ်င္းႏုိင္ပါ့မလဲ ....

လည္စင္းကာခံပါ့မယ္ေလ
ဒီတြင္းဟာေတာ္ေတာ္နက္သမို႕
ဘယ္လိုပင္ လွမ္းတက္တက္ကြယ္
လြမ္းဂယက္မွာပဲ တစ္၀ဲလည္လည္ ...

ပဌာန္းဆက္ရယ္ မွန္းသက္ရြယ္
လြမ္းရက္ကယ္ ရွည္ၾကာလိုက္ပံုမ်ား
ေရာ္၀ါေတြေတာင္ ျပန္စိမ္း
ေႏြလည္မွာ ေျဖမဆယ္ႏိုင္ဘူး
ဒီေမာင္မွာ ႐ူး ....


ၿဖိဳးငယ္

Saturday, May 30, 2009

ေမွာ္ထြင္းေက်ာက္စာ

16 comments


( က )

ခ်စ္သူေရ ......
ငါဟာ မာက်ဳရီ မျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ဗို႕ အားရွိသေလာက္ေတာ့ လင္းခြင့္ေပးပါ
ေနမင္းကို အန္မတုႏိုင္ရင္ေတာင္
လမင္းနဲ႕ငါ တစ္ေယာက္တစ္၀က္
အေမွာင္ညေတြကို တိုက္ဖ်က္ခ်င္တယ္ ......

အရာရာ အကြက္ခ်
စနစ္တက် စီစဥ္ခဲ့ၿပီးမွ
ပယ္နယ္တီ တစ္လံုးလြဲလို႕
ငါ အသည္းမကြဲခ်င္ဘူးခ်စ္သူရယ္ ....
အေနာက္ယြန္းယြန္းက ေနမထြက္႐ိုးမွန္ရင္
နင္နဲ႕ငါ လက္ထပ္ခ်င္တယ္ .....

အလြမ္းႏွင္တဲ့ နတ္ဆိုးက
ငါဆီကို ေလေျပေတြ တိုးေစခဲ့တယ္
တိတ္တခိုးနဲ႕ ၾကိတ္ပိုးတယ္ဆိုတာ
ပုပ္သိုးေနတဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုးပဲ
ငါပ်ိဳးထားတဲ့ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ
ႏွင္းဆီေတြ ပြင့္ေစခ်င္ၿပီ ......

ငါက လူမမာတစ္ေယာက္ပါခ်စ္သူ
နင္တစ္ဖက္ ကဗ်ာတစ္ဖက္
ႏွာေခါင္းပိုက္ႏွစ္ခု တပ္ၿပီး
အသက္ဆက္ေနရတဲ့ေကာင္ပါ
မနက္ျဖန္မနက္ ၾကယ္ေတြေရဆင္းေသာက္ရင္
ငါ့အတြက္အလြမ္းျပတင္းေပါက္ ပိတ္ေပးခဲ့ပါကြယ္ ....

ရွည္ရွည္ေဝးေဝးမေတြးပါနဲ႕
ျမားနတ္ေမာင္ေတာင္ ျမွားျပန္စူး
အခ်စ္႐ူးျဖစ္ခဲ့ဖူးတာပဲ ...
ကၽြန္ေတာ္လည္း ပဒိုင္းသီးခူးခဲ့တဲ့ေကာင္တစ္ေယာက္ပါ ....

ငါကလည္း ဆုေတာင္းၾကမ္းတယ္
နင့္ႏႈတ္ခမ္းကို ထာ၀ရ နမ္းခ်င္လို႕တဲ့
အ႐ူးအႏွမ္းလို႕ သမုတ္ၾကမလား
အထူးအဆန္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ငါက အလြမ္းေတြထမ္းထားတဲ့ေကာင္ေလ .....

မွတ္တမ္းလည္းမရွိပါဘူး
တစ္ဖက္ကမ္း ခတ္ေလာက္ေအာင္ မလွေပမဲ့
ငါ့ရင္၀ွက္ပန္းက နင့္ကိုပဲ စြဲစြဲလန္းလန္းတဲ့
အသည္းတစ္ျခမ္းမကေတာ့ဘူး
နင့္က မာယာမဖ်န္းေပမဲ့
ငါ့မွာေတာ့ ႐ူးသြမ္းေနၿပီ ......


( ခ )

အဘယ္နတ္ဘုရားေတြေဆာင္ႏွင္း
နင့္ကို ငါ့ရင္တြင္း ပို႕ခဲ့တာလဲ
ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ
အာဒံက ဧ၀ကိုေပးခဲ့တဲ့ ပန္းသီးတစ္လံုးမဟုတ္ဘူး
ငါက နင့္ကိုေပးထားတဲ့ ႏွလံုးသားပါ ....

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာ
ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ အမ်ိဳးေတာ္တယ္
နင္ေပ်ာ္သလုိသာေနပါ
ငါ့နန္းေတာ္တည္ၿပီးတဲ့အခါ
နင့္ကိုသာ ဘုရင္မ လုပ္ခြင့္ျပဳမယ္ ...
လမင္းေလးေရ ...
နင္ထားမသြားရဘူးေနာ္ ....

ပင္ဖ်ားမွာပဲ ေနေန
ေျမျပင္မွာပဲ ေၾကြေၾကြ
ခေရေတြ ေမႊးေနသမွ်
နင္နဲ႕ငါ ေဝးမသြားၾကေၾကးေနာ္ ...

ေလာကနတ္ရယ္
ေျပာမျပတက္တဲ့ ေ၀ဒနာေတြအတြက္
ေျဖသာမဲ့ေဆး
အသင္မေပးႏိုင္ဘူးလား ...

အထီးက်န္တဲ့ မီးလွ်ံၾကား
အက်ည္းတန္စြာ ခံစားေနရပါတယ္ အ႐ွင္ဘုရား
ကၽြန္ေတာ့္အား သူမကိုပဲ ေပးသနားပါ ....
သူမနဲ႕ ပတ္သတ္သမွ်
ဒီဘဝမွာ အာသ၀ မ်က္ရည္ေတြ မက်ခ်င္ဘူး ...


( ဂ )

လမင္းေလးေရ ...
ငါေရးထိုးထားတဲ့ ေက်ာက္စာမွာ
နင့္နာမည္ေတြခ်ည္းပါတယ္
ဘယ္အရာကိုမွ ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္မရွိတဲ့ငါ
တာရာမင္းေဝ ေျပာသလို
သတိရျခင္းကိုေတာ့ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါရဲ႕ ...

အေရွ႕ဘက္မွာ မိုးၾကမ္းေတြရြာရြာ
အေနာက္ဘက္မွာ ေလျပင္းေတြတိုက္တိုက္
နင့္ပါးေလးကို နမ္းခြင့္ရခိုက္မွာ
ေလေျပေတြကို တား
နာရီေတြကို ရပ္ထားခ်င္တယ္
နင္ဖ်ားမွာစိုးလို႕ပါ ....

တစ္ေျဖးေျဖးတိုးလာလိုက္တာ
ဒီေရေတြကေတာင္ ဆရာေခၚ
ငါ့တို႕ရဲ႕ ေမတၱာေပၚမွာ
ဗလာမပါေၾကးေနာ္ .....

အရာရာကိုေတြးၿပီးေပ်ာ္
ငါတို႕ေမွ်ာ္တဲ့ အခ်စ္အိမ္
အခိုင္အမာ အုတ္ျမစ္ခ်
ဘယ္သူေတြက ၿဖိဳခ်ႏိုင္မွာလဲ ....

နင့္နဖူးေပၚက်ေနတဲ့ ဆံႏြယ္စေတြ
ညင္သာစြာ ပင့္သက္႐ႈိက္
လိုက္ကာေလးေတြ ပိတ္
ၾကယ္ကေလးေတြကို မ်က္စိမွိတ္ၿပီး
ပံုျပင္ေတြနဲ႕ေခ်ာ့သိပ္မယ္
ငါ့ရင္ခြင္ေႏြးေပၚမွာ
ညင္သာစြာ အိပ္ေပ်ာ္ပါေစ ....

ဂႏ ၱဝင္တြင္ေအာင္လည္း မေရးတက္ဘူး
စံခ်ိန္တင္ေအာင္လည္း မေတြးတက္ဘူး
နင္ေပးတဲ့ လက္တစ္ဖက္နဲ႕
( ငါက )
ေလာကထဲ ေျခစံုပစ္ခ်င္တဲ့ေကာင္ ...

မေန႕ကလည္းနင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တယ္
ဒီေန႕လည္း နင့္ကိုခ်စ္ေနတုန္းပဲ
မနက္ျဖန္လည္း နင့္ကိုခ်စ္ေနမွာပါပဲ
ဒီကမၻာၾကီး ပ်က္သုန္းသြားရင္ေတာင္
နင္မမုန္းရင္ ငါေက်နပ္တယ္ ...

ေသြမပ်က္တဲ့ ေမတၱာနဲ႕
တစ္ေနထြက္ တစ္ေန၀င္
နင့္မ်က္ႏွာကို မျမင္ရရင္ေတာင္
သခင္ေရ ....
ငါ့သစၥာကို အစြန္းမခံႏိုင္ခဲ့ဘူး .....

ေမွာ္ဝင္ဖို႕ မလိုပါဘူး
ငါ့လိုအပ္ခ်က္ေတြလည္း အျပစ္မျမင္တက္ပါနဲ႕
နင့္လိုအပ္ခ်က္ေတြလည္း အျပစ္မတင္ရက္ဘူး
အရာရာကို ခ်စ္ေသာမ်က္စိနဲ႕ၾကည့္
ငါတို႕ရဲ႕ၾကိဳးေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းညိွရင္း
ခ်စ္ျခင္းအတိဖံုး နင့္အျပံဳးနဲ႕
အခ်စ္ဆံုးေရ .....
တစ္ကမၻာလံုး ပန္းေတြပြင့္ေစ ....


ၿဖိဳးငယ္

ကဗ်ာရွည္ရွည္ေလးေတြ ဖတ္မိတိုင္း ကၽြန္ေတာ္လည္းကဗ်ာရွည္ရွည္ေလး ေရးခ်င္ေနတာၾကာပါၿပီ္။ ဆရာ တာရာမင္းေ၀ ရဲ႕ မီးေတာက္ရမ္သမ္ ကို အရမ္းသေဘာက်ၿပီး အဲလိုကဗ်ာရွည္ေလးေရးတက္ခ်င္ခဲ့တာ အဲ့ဒီကဗ်ာကိုဖတ္မိတည္းကပါ ။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ။ အခု ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးေသြးနဲ႕ရင္းၿပီး ၾကိဳးစားပံုေဖာ္ထားပါတယ္ ။ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္အေလးထားရလဲဆိုရင္ ဒီကဗ်ာေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္တန္ဖိုးထားရတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ ... ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ၊ မျပည့္၀မႈေတြေၾကာင့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါကိုလည္း နားလည္ေပးပါ ။ ေမြးေန႕ရွင္လည္း ေက်နပ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္ ။ ရင္မွာျဖစ္လာတဲ့ခံစားခ်က္ေလးေတြကို အခုလို အခ်ိန္ေပး ဖတ္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အထူးပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ ။

အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္လွ်က္
ၿဖိဳးငယ္

Monday, May 25, 2009

လူငယ္ကဗ်ာဆရာ

9 comments


မေတာက္တစ္ေခါက္
ကဗ်ာေတြ ေကာက္မိပါတယ္
ပန္းအေျခာက္ေတြေတာ့ ဘယ္ေ၀ႏိုင္မလဲ
ဒီေႏြမွာ တစ္ေတာလံုးစိမ္းပါ့မလား ......

တယိမ္းတယိုင္
နတ္စိမ္းကိုင္သလို
အႏုပညာကိုေတာ့ မလိမ္ခ်င္ဘူး
ငါ့ရင္ကို ဗလာျဖစ္တဲ့အထိ ခင္းက်င္းပစ္မယ္ ....

ေရွးရာဇ၀င္ အေၾကာင္းတစ္ခ်က္
ဦးက်ည္ေပြ႕မွာေတာင္ အတက္ထြက္ခဲ့တာပဲ
ငါ့ရင္ဘတ္မွာလည္း ကဗ်ာအတက္ထြက္ေကာင္းပါရဲ႕
ငါက ကဗ်ာေတြနဲ႕ လက္ဆက္ခ်င္တဲ့ေကာင္ .....

ေလရမ္းေတြ စည္တီးသလို
တဟီးဟီး ငါ့ဆီေအာ္လာရင္ေတာင္
ေျခလွမ္းတိုင္းမွာ ကဗ်ာေတြကို နမ္းခဲ့မယ္
ေနာက္ဘ၀ လမ္းအထိေပါ့ .....

ေသအံ့မူးမူး
လႈိင္းၾကမ္းတို႕ စူးခဲ့ရင္ေတာင္
ဆီဦးေထာပတ္ မပါပဲ
ကဗ်ာေတြနဲ႕ လက္ပစ္ကူးမဲ့ေကာင္ ....

ငါ့ဇာတာကိုက
ကဗ်ာနာ က်ခဲ့သလားပဲ
ငါ့ခႏၶာကိုေဖာက္ၾကည့္ရင္
ကဗ်ာေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်လာဦးမယ္ ....

အို .. အသင္ေလာက
ျမင္သာေအာင္ တမင္တကာ ပံုမျပခ်င္ေတာ့ဘူး
ငါ့ရင္အစံု ျဗန္းျဗန္းမကြဲသြားေသးသ၍
ကဗ်ာေတြရဲ႕ အေ႐ွ႕မွာရပ္
မနက္ျဖန္တိုင္းကို အသက္ဆက္မယ္ ....

ၿဖိဳးငယ္

Saturday, May 16, 2009

ေက်းဇူး႐ွင္သို႕ ဆုေတာင္း

6 comments


သိဒၶိေအာင္ခဲ့သလား
လိုတရတဲ့ ဓါတ္လံုးတစ္လံုးဆိုရင္
အေဖရဲ႕ေမတၱာနဲ႕ယွဥ္ၾကည့္ခ်င္တယ္
ေနမ၀င္ အင္ပါယာဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ့္ ကမၻာမွာ
ေဖေဖ့ရဲ႕ အၾကင္နာပါပဲ ...

တမင္တကာ မဟုတ္ေပမဲ့
ျမင္သာေအာင္ ထုတ္မျပတက္ၾကဘူး
ရင္အုပ္မကြာ မျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့
၀မ္းတစ္ထြာ မ ဟာရေအာင္
ထာ၀ရျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့သူ
အေဖဟာ တံခြန္ထူ ေအာင္ႏုိင္သူ စစ္သူၾကီးလည္းျဖစ္တယ္ ....

ဘယ္အရာကိုမွ မညူစူခဲ့ပါဘူး
ဆူပူျခင္းကင္းမဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွန္တည့္ေအာင္
ပဲ့ျပင္ဆံုးမ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ သုည ကို
တစ္စတစ္စ ထပ္ကိန္းေတြရေအာင္
ထိန္းသိမ္းပို႕ခ် အေရာင္တစ္လက္လက္ထေစခဲ့သူပါ
အေဖဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္
ဖတ္လို႕မကုန္ႏုိင္တဲ့ သင္႐ိုးညြန္းတမ္းတစ္အုပ္လည္းျဖစ္တယ္ ....

ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ၾကီးရဲ႕သာယာမႈ
အေဖ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ မိသားစုေလးကို မွီပါ့မလား
အညီအမွ် ထားတဲ့ အေဖရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေတြၾကား
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ၾကီးထြားခဲ့ရင္း
ဒီေန႕ေပါ့....
အေဖအသက္ တစ္တိုးခဲ့ျပန္ၿပီ .....
မနက္ျဖန္တိုင္း အေဖက်န္းမာပါေစ ....

ၿဖိဳးငယ္


ေမလ ၁၅ ရက္ေန႕တြင္က်ေရာက္ေသာ အေဖ့ေမြးေန႕အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္ပါသည္ ။ ေဖေဖ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစ ......

Thursday, May 7, 2009

သံသရာဆုေတာင္း

10 comments
မုန္းမွာလား သခင္
ေမ့ဖို႕ျပင္ရင္
ငါ့မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ျမင္ပါ
အရင္လို ဒို႕ႏွစ္ေယာက္
အတူေလွ်ာက္ဖူးတဲ့လမ္းမွာ
ေက်းငွက္တို႕ေတာင္ ေရာက္ေလာက္ၿပီေပါ့ ....
ငါတစ္ေယာက္တည္းနဲ႕
သူတို႕ရဲ႕ႏႈတ္ဆက္စကားကို
မေျဖၾကားရဲဘူး သခင္ေရ .....

ေ၀၀ါးေနတဲ့ အျမင္နဲ႕
သံသယရင္ခြင္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းခဲ့ရင္
အၾကင္နာပန္းေတြႏြမ္းတယ္
မနက္ျဖန္ရဲ႕လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ငါ့ကို တေစ ၦေတြေျခာက္လိုက္တာ
အေရွ႕ေရာ အေနာက္ေရာ ေနမထြက္ဘူး ....
( ဒါေတာင္ )
မေနတက္ မထိုင္တက္ ရင္ခြင္က
အလြမ္းေတြကို ႏွင္ခဲ့ခ်င္ေသးတယ္ေလ .....

တစ္ပတ္ႏြမ္းတဲ့ မ်က္ကန္းရင္ခုန္သံက
ကမၻာတုန္ေအာင္ မစြမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး
တစ္ဖက္ကမ္းခတ္ ေမွာ္အတက္နဲ႕
ငါ့ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းကို
႐ူး႐ူးႏွမ္းႏွမ္းစြဲလမ္းေစခဲ့ၿပီးမွ
ေလာင္ ကၽြမ္း ျပာ က်
မင္းကေတာ့ မ်က္ရည္ေတာင္ မခခဲ့ဘူး
သက္ေသ ဘယ္လိုျပရမလဲ
တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာပါ သခင္ရယ္
အျပစ္လို႕ျမင္လွ်င္ျမင္ေတာ့
လိုခ်င္တဲ့ ဆုတစ္ခု
အကၽြႏု္ပ္ရင္ထဲ တိတ္တိတ္ေလးေမာင္းထုထားတယ္ ....

သံသရာတစ္ခြင္
ျပန္လည္ကာဆံုခ်င္ပါေသးတယ္
သံသရာ တစ္ေကြ႕
ျပန္လည္ကာဆံုေတြ႕ရမယ္ ေသခ်ာရင္
သံသရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္
မင္းေျခရာေကာက္ၿပီး လိုက္ခဲ့မယ္
မင္းေနရာေရာက္မွ
ေရၾကည္ရာရွာေသာက္ၿပီး
မင္းနဲ႕အတူ ႏွစ္ေယာက္
ကမၻာေပၚလမ္းတစ္ပတ္ေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ ....

ၿဖိဳးငယ္


 

ရင္ထဲကပန္းတစ္ပြင့္ ( သို႕ ) ရင္ခြင္တံခါးက ေပါက္ကြဲသံ Copyright © 2008 Black Brown Art Template by Ipiet's Blogger Template