တုန္ရီေနတဲ့ လက္ေတြနဲ႕
ခုန္ေနတဲ့ရင္ကိုဖိ
သူမကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တိုင္း
မထိတထိ အၿပံဳးေတြေၾကာင့္
ရင္တခုလံုး ႏူံးခဲ့ဖူးတယ္....
ဆည္းလည္းလိုမဟုတ္ပါပဲ
တြဲလဲခိုေနတဲ့
သူမရဲ႕ ရယ္သံခ်ိဳခ်ိဳၾကားမွ
ဥၾသ ကို ငါ သနားမိတယ္....
အဲဒီေန႕ေပါ့.....
သူမကို ငါ့ႏွလံုးသားနဲ႕ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႕
ေသြးသားေတြက ေတာင္းဆိုၾကတယ္....
ေတာင္စြယ္ေတာင္ ေနမကြယ္ေသးဘူး
ေဒ၀ီမရဲ႕ ေမွာ္အလွမွာ
သုညျဖစ္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားကိုစေတး
တိတ္တိတ္ေလး ကၽြန္ေတာ္ ေသဆံုးခဲ့ရတယ္....
ၿဖိဳးငယ္
